รอยยิ้มที่อยู่เบื้องหลัง
issue 29 August 2017

รอยยิ้มที่อยู่เบื้องหลัง

70110 : Ban  Pong  Urban  Art  Terminal 

-----------------------------------------------------------------------------

 

 

“พี่ไม่ใช่คนทำงานศิลปะ ที่สำคัญพี่ทำงานศิลปะไม่เป็นเลย

 เพียงแต่รู้ตัวว่ามีความรักงานศิลปะ

 ด้วยเหตุนี้ทำให้พี่มีความรู้สึกต้องการร่วมผลักดัน

โครงการ   70110 : Ban  Pong  Urban  Art  Terminal”

    ภายใต้บรรยากาศฝนพรำที่บ้านโป่ง กับกลิ่นกาแฟที่หอมอบอวนภายในร้าน Nine café เพิ่มรสชาติการดื่มกาแฟให้รู้สึกดีมากขึ้น จิบกาแฟทอดสายตาออกไปด้านหลังของร้าน Nine café มองสายน้ำแม่กลองไหลเอื่อยๆ  นกตัวเล็กบินโฉบเล่นสายฝนไปมายิ่งขับบรรยากาศการพูดคุยวันนี้ดูอบอุ่น และมีเสน่ห์มากขึ้น

      เย็นนี้ผมมีโอกาสได้คุยกับ พี่จุ๋ม ดร.ภาวนา  ว่องอมรนิธิ  รอยยิ้มผู้เป็นเบื้องหลังของกิจกรรม Street Art : 70110 : Ban  Pong  Urban  Art  Terminal จนกระทั่งผลงานได้มีการเผยแพร่ออกไปตามสื่อต่างๆ แต่พี่จุ๋มยังคงยิ้มเงียบๆ ด้วยความภูมิใจอยู่ในมุมของตัวเอง โดยไม่มีใครรู้ว่าเธอคือหนึ่งในพลังการขับเคลื่อนสำคัญต่องานครั้งนี้

      “เราเตรียมงานกันแค่ ๘ เดือนเองนะ มันเป็นช่วงเวลาที่สั้นมากๆ พี่ขอชื่นชม กับระยะเวลาเตรียมการแค่นี้ น้องๆ“เราเตรียมงานกันแค่ ๘ เดือนเองนะ มันเป็นช่วงเวลาที่สั้นมากๆ พี่ขอชื่นชม กับระยะเวลาเตรียมการแค่นี้ น้องๆสามารถจัดกิจกรรมออกมาได้ดีมาก สามารถเชิญศิลปินในพื้นที่บ้านโป่ง รวมถึงในภูมิภาคอาเซียนและนอกภูมิภาคมาร่วมกิจกรรม โดยศิลปินที่มาส่วนใหญ่ต่างมีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับกันในวงการ”

     พี่จุ๋ม บอกเล่าถึงระยะเวลาการเตรียมงานที่แสนสั้น กระชับ และมีคุณภาพให้ผมฟัง ภายใต้แววตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชมยินดี ต่อความสำเร็จของกิจกรรมที่เกิดขึ้น

      “ต้องขอบคุณน้องๆทุกคนที่ทุ่มเทกับงานครั้งนี้เป็นอย่างมาก ตัวพี่เองไม่ได้ช่วยอะไรมากมายเลย แค่ทำหน้าที่ประสานงานกับชุมชน และหน่วยงานในพื้นที่เพื่ออำนวยความสะดวกให้น้องๆได้ทำงาน ไม่ได้ออกไปตรากตรำตากแดดตั้งแต่เช้าและอยู่กันจนดึกดื่นติดต่อกันหลายอาทิตย์อย่างน้องๆเขา”

          พี่จุ๋มจบคำตอบด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ ดูมีความสุขกับสิ่งที่ตัวเองได้ทำ แต่ผมอดสงสัยไม่ได้ในฐานะนักธุรกิจอย่างพี่จุ๋ม จะได้อะไรจากการเข้ามาช่วยจัดกิจกรรมในครั้งนี้ หากมองโดยผิวเผินดูว่าจะเสียมากกว่าได้

         “สิ่งที่พี่ต้องการเห็นคือ ภาพของนักท่องเที่ยวที่เข้ามาท่องเที่ยวในบ้างโป่งเพิ่มขึ้นในอดีตบ้านโป่งจัดเป็นเมืองศูนย์กลางทางการค้าที่สำคัญเมืองหนึ่ง แต่ปัจจุบันบ้านโป่งกลับกลายเป็นเมืองทางผ่าน พี่หวังว่าบรรยากาศเหล่านั้นจะกลับมาอีกครั้ง  ที่สำคัญไม่ได้กลับมาเพื่อตอบสนองธุรกิจของพี่ แต่กลับมาเพื่อทำให้บ้านโป่งคึกคัก เป็นการกระจายรายได้ให้กับร้านรวงต่างๆ เพราะบ้านโป่งเป็นเมืองท่องเที่ยวที่เหมาะต่อการพักผ่อน บรรยากาศสงบ ค่าครองชีพก็ไม่แพง อาหารอร่อยชนิดที่ไม่ต้องพึ่งโฆษณา ง่ายต่อการเดินทาง และใกล้กับกรุงเทพด้วย” 

    พี่จุ๋มจบการตอบคำถาม ก่อนที่จะผลิรอยยิ้มแห่งความหวังออกมา พี่จุ๋มที่ผมเห็นไม่มีทีท่าความเป็นนักธุรกิจเลยสักนิด ตรงกันข้ามผมกลับมีความรู้สึกถึงความเป็นพี่สาวใจดี พร้อมที่จะลุยไปด้วยกันโดยไม่มีข้อกังวล ขอให้เรื่องราวที่จะเกิดขึ้นเป็นเรื่องที่ดีงามและเป็นผลประโยชน์ของคนบ้านโป่งเป็นใช้ได้

         “ใช่ จริงๆแล้วพี่ทำงานศิลปะไม่เป็นเลยสักอย่างเดียว แต่ที่พี่รู้ตัวคือชอบงานศิลปะ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบการจัดบ้าน หรืออย่างการตกแต่งร้าน Nine café พี่ให้ความใส่ใจงานด้านศิลปะมากกว่าด้านอื่น อาจเป็นเพราะพี่ชอบเขียนบทกลอนก็เป็นได้นะ ทำให้ชอบงานศิลปะโดยที่เราซึมซับเข้ามาในความรู้สึกอย่างไม่รู้ตัว” 

       ในที่สุดผมก็รู้แล้วว่าทำไมพี่จุ๋มถึงก้าวเข้ามาให้การสนับสนุนกิจกรรม Street Art : 70110 : Ban  Pong  Urban  Art  Terminal  พี่จุ๋มไม่ได้เข้ามาให้การสนับสนุนในฐานะนักธุรกิจ ที่หวังผลประโยชน์ต่อการจัดกิจกรรมครั้งนี้ แต่พี่จุ๋มก้าวเข้ามาในฐานะผู้ได้รับอิทธิพลจากงานศิลปะ อิทธิพลที่ชักนำคนดีมาอยู่ร่วมกันในการสร้างสรรค์สิ่งดีงามให้บ้านโป่ง

     “ภาพที่พี่อยากเห็นมากที่สุดคือรอยยิ้มของคนบ้านโป่ง  พี่ตระเวนไปดูงานตามจุดต่างๆได้เห็นอากงอาม่ามากับลูกหลานมาถ่ายรูปมาเซลฟี่เห็นรอยยิ้มได้ยินเสียงหัวเราะเห็นการหยอกล้อกันบางคนมากับครอบครัวพาลูกพาหลานมา บางคนมาเป็นคู่เป็นภาพที่เห็นแล้วมีความสุขมากเลยแทบไม่อยากเชื่อว่าเราสามารถร่วมกันสร้างสิ่งใหม่ให้เป็นความสุขของคนบ้านโป่ง ทำให้รู้สึกว่าทำไมเราถึงทำเรื่องพวกนี้ช้าไปเสียด้วยซ้ำ ” 

      ฝนยังตกปรอยๆ ผมทอดสายตาออกไปมองสายฝนนอกร้านหลังฟังคำตอบของพี่จุ๋ม แล้วคิดภาพตามเพียงแค่ได้ฟังผมก็รู้สึกได้ว่าพี่จุ๋มมีความสุขต่อสิ่งที่เธอทำมากขนาดไหนคำถามสุดท้ายที่ผมถามพี่จุ๋มคือสิ่งที่อยากเห็นต่อจากกิจกรรมครั้งนี้

       “อาจดูเป็นความฝันหน่อยนะ แต่ก็อยากให้เป็นจริง พี่อยากเห็นพื้นที่กิจกรรมเพื่อศิลปะสำหรับคนบ้านโป่งมีพื้นที่ให้ได้แสดงออกในสิ่งที่ตัวเองสนใจสามารถมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันมาฝึกงานศิลปะมาสนทนามาเต้นมาร้องเพลงเรียกว่าเป็นลานสร้างสรรค์สำหรับคนบ้านโป่งก็ได้นะและหากเป็นไปได้อยากจะมีบ้านหลังเล็กๆสักหลังตั้งอยู่ในตัวเมืองบ้านโป่ง เพื่อใช้เป็นพื้นที่กลางของกลุ่ม AT Exchange กลุ่มที่เป็นหลักในการจัดงานกิจกรรม Street Art : 70110 : Ban Pong Urban Art Terminalได้มีพื้นที่แสดงงานตลอดปี และเป็นเสมือนบ้านศิลปะ ใครผ่านมาผ่านไปก็สามารถเดินเข้ามาแลกเปลี่ยนพูดคุยกันได้”

      พี่จุ๋มและทีมงาน AT Exchange บอกกับผมก่อนที่เราจะจบการสนทนาคือ ตอนนี้เริ่มวางแผนกิจกรรม Street Art : 70110 ครั้งที่๒กันแล้วและทุกคนก็หวังว่าการจัดงานครั้งที่๒จะได้รับแรงใจจากผู้ชื่นชอบงานศิลปะแวะเวียนมาให้กำลังใจกันอีกครั้งหนึ่ง

       ฝันของพี่จุ๋ม และกลุ่ม AT Exchange อาจเป็นฝันที่ลอยอยู่ในสายลมหากขาดแรงสนับสนุนหลักอย่างนักท่องเที่ยวผู้สนใจงานศิลปะสามารถให้กำลังใจด้วยการเข้าไปเยี่ยมชมงานและช่วยกันเป็นกระบอกเสียงสื่อสารให้กับสังคมได้รับรู้ถึงเรื่องราวดีๆที่เกิดขึ้นในเมืองบ้านโป่ง จ.ราชบุรี

       หากต้องการชมงาน Street Art ดีๆเมื่อไหร่ขอให้ตั้งใจบ้านโป่ง ชื่นชมกับงาน Street Art : 70110 : Ban  Pong  Urban  Art  Terminal  ผลงานโดดเด่นสวยงามยืนรอให้ทุกคนไปเสพงานศิลป์อยู่ ณ บ้านโป่ง.  

 

 

ภาพ : iYaLaKa

เรื่อง : ฐิติวัฒน์  อุณาตระการ

map